บริการห้องสมุดสำหรับนักศึกษาหูหนวกและหูตึง:กรณีศึกษาวิทยาลัยราชสุดา

ชื่องานวิจัย/บทความ
บริการห้องสมุดสำหรับนักศึกษาหูหนวกและหูตึง:กรณีศึกษาวิทยาลัยราชสุดา
แหล่งที่มา ไม่ระบุ
วัตถุประสงค์
1. เพื่อศึกษาสภาพปัญหาการให้บริการของห้องสมุดวิทยาลัยราชสุดาที่มีคนหูหนวกและคนหูตึงศึกษาอยู่
2. เพื่อศึกษาความต้องการเทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับงานบริการของห้องสมุดวิทยาลัยราชสุดาที่มีคนหูหนวกและคนหูตึงศึกษาอยู่
3. เพื่อศึกษาเปรียบเทียบสภาพของบริการที่ได้รับและความต้องการของคนคนหูหนวกและคนหูตึงในงานบริการห้องสมุดวิทยาลัยราชสุดา
กลุ่มตัวอย่าง
นักศึกษาที่หูหนวกและหูตึง วิทยาลัยราชสุดา จำนวน 75 คน
ขั้นตอนการวิจัย
1. กำหนดหัวข้อการวิจัย
2. ทบทวนวรรณกรรม
3. กำหนดกลุ่มตัวอย่าง
4. สร้างเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย
5. เก็บรวบรวมข้อมูล
6. การวิเคราะห์ข้อมูล
7. สรุปผลการวิจัย อภิปราย และเสนอแนะ
ผลการวิจัย
1. ในด้านทรัพยากรสารสนเทศ ห้องสมุดจัดไว้บริการมีน้อยไม่เพียงพอกับความต้องการ และไม่มีทรัพยากรสารสนเทศใหม่ๆ ที่อยู่ในรูปสื่อที่คนหูหนวกและหูตึงใช้ได้โดยเฉพาะ
2. ด้านการบริการ ไม่มีห้องหรือพื้นที่ที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับให้บริการ และไม่มีอาสาสมัครสำหรับช่วยคนหูหนวกและหูตึง
3. ด้านเทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกที่เอื้อต่อผู้ใช้บริการ ไม่มีคู่มือแนะนำการใช้
4. ด้านผู้ให้บริการ ไม่มีผู้ให้บริการที่เป็นล่ามภาษามือซึ่งสามารถสื่อสารกับคนหูหนวกและคนหูตึงเข้าใจได้ ไม่มีอาสาสมัครให้บริการช่วยคนหูหนวกและคนหูตึงมากที่สุด
5. ด้านอาคารสถานที่ คนหูหนวกและคนหูตึงต้องการให้มีสัญญาณเตือนภัยมากที่สุด
ประโยชน์ที่ได้รับ
ทำให้ถึงทราบความต้องการในแต่ละด้านของนักศึกษาคนหูหนวกและคนหูตึงที่เข้ารับบริการที่ห้องสมุด วิทยาลัยราชสุดา เพื่อจะได้นำข้อมูลความต้องการของคนหูหนวกและคนหูตึงไปปรับปรุงในด้านต่างๆเพื่อทำให้บุคคลดังกล่าวได้สามารถเข้าใช้ห้องสมุดได้โดยสะดวก
วิเคราะห์วิจารณ์
ห้องสมุดที่มีคนหูหนวกและคนหูตึงเข้าไปใช้บริการควรมีจัดการบริการที่เหมาะสมกับกลุ่มบุคคลดังกล่าวตั้งแต่บุคคลากรที่ให้บริการในห้องสมุดซึ่งต้องมีความเข้าใจในความต้องการ ต้องสามารถสื่อสารกับเขาได้ ด้านอาคารสถานที่ต้องสัญญานต่างๆต้องแสดงให้ทราบโดยการมองเห็นควบคู่กับการได้ยิน ด้านเทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกที่เอื้อต่อคนหูหนวกและคนหูตึง

เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกทางการศึกษาสำหรับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการมองเห็น

ชื่องานวิจัย/บทความ
เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกทางการศึกษาสำหรับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการมองเห็น
แหล่งที่มา ไม่ระบุ
วัตถุประสงค์
เพื่อพิสูจน์ว่าเทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกโดยเฉพาะอย่างยิ่งเทคโนโลยีสารสนเทศในการศึกษาของนักเรียนตาบอดและสายตาเรือนรางมีผลต่อการเรียนโดยรับข้อมูลจากครู
กลุ่มตัวอย่าง
ครูผู้สอนในเทศบาล 3 เทศบาลของเมืองเซา เปาโล ประเทศบราซิลจำนวน 134 คน โดยครู 58 คนที่สอนเด็กตาบอด และ 76 คนที่ไม่ได้สอนเด็กตาบอด
ขั้นตอนการวิจัย
1. เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามถามจากครูโดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม 1) ครูที่สอนเด็กตาบอดและสายตาเลือนราง 2) ครูที่สอนชั้นประถม มัธยมต้น และมัธยมปลาย ในโรงเรียนสาธารณะ
2. นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์โดยใช้โปรแกรม EPI-INFO, version 6.04d (11)
3. แปรผล
4. สรุปผลจากการวิเคราะห์
5. บทวิจารณ์
ผลการวิจัย
ตามความคิดเห็นของครูความแตกต่างกันในความจำเพาะและการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกของนักเรียนตาบอดและสายตาเลือนราง สำหรับโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่เฉพาะบุคคลมีความสำคัญ เทคโนโลยีสารสนเทศจะช่วยเพิ่มทักษะในการอ่านและเขียนรวมทั้งการสื่อสารให้เท่าเทียมกับผู้อื่นซึ่งช่วยพัฒนาคุณภาพชีวิต และส่งเสริมกระบวนการเรียนรู้ ไม่ใช่เหตุผลหลักที่ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการวางแผนหลักสูตร ความต้องการหลักสำหรับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศคือการมีคอมพิวเตอร์ในโรงเรียนให้เพียงพอกับเด็กนักเรียน ที่ปรึกษาสำหรับครู
ประโยชน์ที่ได้รับ
เทคโนโลยีสารสนเทศจะช่วยเพิ่มทักษะในการอ่านและการเขียนรวมทั้งการสื่อสารให้เท่าเทียมกับผู้อื่นซึ่งช่วยพัฒนาคุณภาพชีวิต และส่งเสริมกระบวนการเรียนรู้ของนักเรียนตาบอดและสายตาเรือนราง
วิเคราะห์วิจารณ์
เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกที่ประยุกต์ทางการศึกษาที่ใช้กับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการมองเห็น ครูเป็นผู้สนับสนุนในเรื่องโครงสร้างของหลักสูตรทั้งนี้ต้องขึ้นอยู่กับผู้บริหารที่จะเข้ามาช่วยในการสนับสนุนเรื่องงบประมาณในการจัดหาอุปกรณ์ต่างๆ

Effects of Assistive Devices on Cardiorespiratory Demands in Older Adults

ชื่องานวิจัย/บทความ
Effects of Assistive Devices on Cardiorespiratory Demands in Older Adults
ผู้เขียน Michael P Foley และคณะ
แหล่งที่มา Physical Therapy, V.76, No.12, December 1996
วัตถุประสงค์
เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการทำงานของระบบปอดและหัวใจระหว่างเดินโดยไม่ใช้เครื่องช่วยเดินและเดินโดยใช้เครื่องช่วยเดินแบบต่าง ๆ
กลุ่มตัวอย่าง
ผู้สูงอายุ (50-74 ปี) ชาย 3 คน หญิง 7 คน ซึ่งปัจจุบันสามารถเดินโดยไม่ใช้เครื่องช่วยเดิน ไม่มีผลข้างเคียงจากยา ไม่มีข้อจำกัดทางการแพทย์ที่ส่งผลต่อชีวิตประจำวัน
ขั้นตอน
เครื่องมือ
1. MedGraphics metabolic measurement cart และ Hans Rudolph mouth-face mask ใช้วัดความเข้มข้นและปริมาตรของก๊าซ
2. Polar Electro HR monitor ใช้วัดอัตราการเต้นของหัวใจ
3. Standard stethoscope , blood pressure cuff และ aneroid sphygmomanometer ใช้วัดความดันเลือด โดยทุกเครื่องมือที่กล่าวมาถูก calibrate ก่อนใช้เก็บข้อมูล
4. standard walker น้ำหนัก 2.6 กิโลกรัม
5. wheeled walker น้ำหนัก 2.7 กิโลกรัม
6. cane โดยปรับความสูงเท่ากับ ulna styloid process ของผู้เข้าร่วมวิจัยแต่ละคน
7. อธิบายขั้นตอนการวิจัยแก่ผู้เข้าร่วมการทดลอง
8. ให้คำแนะในการใช้เครื่องช่วยเดินแบบต่าง ๆ ที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้จนสามารถเดินได้ถูกต้อง
9. ลำดับการทดลองเป็นแบบซุ่ม โดยผู้เข้าร่วมวิจัยจะเดินโดยไม่ใช้เครื่องช่วยเดิน , เดินโดยใช้ standard walker, เดินโดยใช้ wheeled walker และเดินโดยใช้ cane
10. การเดินแต่ละแบบจะเดินบนพื้นราบ ยาว 45.7 เมตร กว้าง 7.6 เมตร เดินตรงไปด้านหน้าจนสุดทางเดิน จากนั้นหมุนตัวกลับเดินมายังจุดเริ่มต้น เดินจนครบ 5 นาที
11. เก็บข้อมูลความเข้มข้นและปริมาตรของก๊าซในช่วง 2 นาทีแรกของการเดิน
12. เก็บข้อมูลอัตราการเต้นของหัวใจขณะสิ้นสุดนาทีแรกและนาทีที่ 2 โดยการเก็บข้อมูลผู้เข้าร่วมงานวิจัยยังคงเดินอยู่
13. เมื่อผู้เข้าร่วมงานวิจัยเดินจนครบ 5 นาทีแล้ว ให้หยุดยืนวัดความดันเลือด และสอบถามระดับความพยายามในการเดินแบบต่างๆ (คะแนน 0-10)จากนั้นให้ผู้เข้าร่วมงานวิจัยพักอย่างน้อย 10 นาที จนกว่าอัตราการเต้นของหัวใจเท่ากับก่อนเดิน
14. ซุ่มเปลี่ยนอุปกรณ์ช่วยเดิน
ผลการวิจัย
1. การเดินโดยใช้ standard walker มีค่า VO2 สูงกว่า และมีความเร็วต่ำกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับการเดินโดยไม่ใช้เครื่องช่วยเดิน , เดินโดยใช้ wheeled walker และเดินโดยใช้ cane
2. การเดินโดยใช้ standard walker มีค่า ระดับความพยายามในการเดิน สูงกว่า เมื่อเทียบกับ การเดินโดยไม่ใช้เครื่องช่วยเดิน , เดินโดยใช้ wheeled walker และเดินโดยใช้ cane
3. การเดินโดยใช้ standard walker มีค่า ระดับความพยายามในการเดิน สูงกว่า เมื่อเทียบกับ การเดินโดยไม่ใช้เครื่องช่วยเดิน , เดินโดยใช้ wheeled walker และเดินโดยใช้ cane
4. การเดินโดยใช้ standard walker มีค่า อัตราการเต้นหัวใจ และ Rate Pressure Product สูงกว่า เมื่อเทียบกับ การเดินโดยไม่ใช้เครื่องช่วยเดิน , เดินโดยใช้ wheeled walker และเดินโดยใช้ cane
5. การเดินโดยใช้ standard walker มีค่า Diastolic Blood Pressure และ Systolic Blood Pressure สูงกว่า เมื่อเทียบกับ การเดินโดยไม่ใช้เครื่องช่วยเดิน , เดินโดยใช้ wheeled walker และเดินโดยใช้ cane
6. การเดินโดยใช้ standard walker มีค่า Minute ventilation เพิ่มขึ้นระหว่างการเดิน เมื่อเทียบกับ ระหว่างการเดินโดยไม่ใช้เครื่องช่วยเดิน , ระหว่างการเดินโดยใช้ wheeled walker และระหว่างการเดินโดยใช้ cane
7. การเดินโดยใช้ standard walker มีค่า Differences for Minute ventilation เพิ่มขึ้นระหว่างการเดิน เมื่อเทียบกับ ระหว่างการเดินโดยไม่ใช้เครื่องช่วยเดิน , ระหว่างการเดินโดยใช้ wheeled walker และระหว่างการเดินโดยใช้ cane
8. การเดินโดยใช้ standard walker มีค่า Tidal Volume เพิ่มเป็น 103% และ มีค่า Frequency of Breaths เพิ่มขึ้น เมื่อเทียบกับ การเดินโดยใช้ wheeled walker
ประโยชน์ที่ได้รับ
1. ทราบถึงผลกระทบต่อระบบปอดและหัวใจขณะที่ผู้สูงอายุใช้เครื่องช่วยเดินแบบต่าง ๆ
2. ผลงานวิจัยทำให้ตระหนักถึงการเลือกเครื่องช่วยดินให้แก่ผู้ป่วยที่มีปัญหาระบบหัวใจและปอดร่วมด้วย
วิเคราะห์งานวิจัย
1. ผู้เข้าร่วมงานวิจัยมีจำนวนน้อย
2. มีความละเอียดในการเก็บข้อมูลที่ใช้ในการแปรผล
3. มีการคัดกรองผู้เข้าร่วมงานวิจัยได้ครอบคลุม
4. มีการซุ่มลำดับการทดลองเพื่อลดตัวแปรที่จะส่งผลต่อการทำงานของระบบหัวใจและปอด

An Assistive Robotic Agent for Pedestrian Mobility

ชื่องานวิจัย/บทความ
An Assistive Robotic Agent for Pedestrian Mobility
ผู้เขียน Glenn Wasson และคณะ
แหล่งที่มา ไม่มีข้อมูล
วัตถุประสงค์
เพื่อพัฒนาอุปกรณ์ช่วยเดินแก่ผู้สูงอายุที่มีปัญหาด้านการมองเห็น โดยมุ่งเน้นไปที่ Walker เพื่อตอบสนอง การใช้งานที่มีความต่อเนื่องต่างกัน ทั้งยังมีความปลอดภัยและสะดวกในการใช้งาน
กลุ่มตัวอย่าง
ผู้สูงอายุที่มีปัญหาด้านการมองเห็น แต่ไม่ได้ระบุเพศ จำนวน อายุ และโรคประจำตัวอื่น ๆ
ขั้นตอน
- การออกแบบเน้นความปลอดภัยและสามารถเดินได้ทุกพื้นผิว โดยจะนำ Sensor ส่งสัญญาณไปที่มือจับ เพื่อทราบความแตกต่างของแต่ละพื้นผิว โดยพื้นผิวที่ต่างกันจะทราบได้จากความต่างที่มือจับ
- โดยใช้เป็น Walker Sonar และ IR Sensors สามารถควบคุมเป็น local map ได้ เพื่อตอบสนองความปลอดภัยในการเดินของผู้สูงอายุที่มีปัญหาด้านการได้ยิน
- ทิศทางที่ใช้คือ เดินหน้า เดินถอยหลัง โดยสามารถชะลอความเร็ว และควบคุมความเร็วได้ที่เบรกมือ
- ตำแหน่งที่ควรยืนและวาง walker โดยวางตำแหน่งดังนี้
T1 คือทิศทางที่ต้องการไป
T2 คือ ตำแหน่งที่ walker ควรเลื่อนไปเพื่อเดินไปด้านหน้า ก่อนที่ผู้ใช้จะยืนเดินโดยมีระบบเบรกคอยควบคุมความเร็ว
T3 คือ ตำแหน่งที่ใกล้เกิน walker อาจเป็นอุปสรรคในการยืนเดิน
- สอนวิธีการใช้อุปกรณ์อย่างถูกต้องกับผู้สูงอายุที่มีปัญหาด้านการมองเห็น เพื่อให้ผู้ใช้สามารถใช้ได้สะดวก
ผลการวิจัย
1. ถ้าผู้ใช้อยู่ในตำแหน่ง T1 และT2 ผู้สูงอายุที่มีปัญหาด้านการมองเห็นจะสามารถหมุนกลับตัวได้ดี ปลอดภัย
2. ปัจจัยที่มีผลต่อการเดินคือระยะทางในการเดิน และระยะความห่างระหว่างตัวผู้ใช้กับ walker
ประโยชน์ที่ได้รับ
1. ทราบถึงขั้นตอนการเลือก การออกแบบ และการสอนการใช้อุปกรณ์ช่วยให้เหมาะกับความสามารถและข้อจำกัดของผู้ใช้งาน
2. มีการพัฒนาอุปกรณ์ช่วยพยุงเดินให้ตอบสนองความต้องการและข้อจำกัดของแต่ละบุคคล และการใช้งานที่เหมาะสมและถูกต้องช่วยเพิ่มความปลอดภัยกับผู้ใช้งาน
วิเคราะห์งานวิจัย
1. ขาดความระเอียดในการเลือกผู้เข้าร่วมการทดลอง ซึ่งเพศ อายุ การรับรู้การเข้าใจซึ่งมีผลต่อการเข้าใจในการสอน โรคประจำตัวมีผลต่อการทรงตัว การยืน และการเดิน
2. ขาดตัวชี้วัดคุณภาพในการเดิน ก่อนและหลังใช้อุปกรณ์ เทียบกับอุปกรณ์ที่เคยมี

Assistive technology for Cognitive Rehabilitation

ชื่องานวิจัย/บทความ
Assistive technology for Cognitive Rehabilitation
ที่มา www.neuropsychologycentral.com
วัตถุประสงค์
เพื่อให้ทราบถึงความสำคัญของอุปกรณ์ AT กับผู้ที่มีปัญหาด้านการเรียนรู้การเข้าใจเป็นการแก้ปัญหาระยะยาวเพื่อทดแทนความสามารถที่ขาดไป โดยที่มีปัจจัยหลากหลายที่มีผลต่อการใช้อุปกรณ์ และการเลือกใช้ให้เหมาะ โดยสรุปจากการอ้างถึงหลากหลายงานวิจัยที่ได้ทดลอง
กลุ่มตัวอย่าง
กลุ่มผู้มีปัญหาด้านการเรียนรู้ ไม่จำกัดเพศ อายุ หรือโรคประจำตัว ไม่ระบุจำนวน
ขั้นตอน
สรุปจากงานวิจัยหลายๆ งาน
ผลการวิจัย
การเลือกอุปกรณ์ช่วยให้เหมาะกับผู้ที่มีปัญหาด้านการเรียนรู้คือ
ต้องมีการเรียนรู้
- มีความรู้ความเข้าใจในอุปกรณ์
การเข้าใจในคอมพิวเตอร์
- เพื่อช่วยให้ผู้ใช้ลดข้อจำกัดในการเข้าถึงคอมพิวเตอร์
อายุของผู้ใช้
- เป็นปัจจัยในการอุปกรณ์ เช่น ข้อเสื่อม การมองเห็น และความสามารถในการได้ยินที่ลดลง ซึ่งมีผลต่อสัญญาณการเตือนของสัญญาณ
ระดับความรู้
การสนับสนุนจากครอบครัว
ราคาของอุปกรณ์
รูปแบบของอุปกรณ์
- มีหน้าจอแสดงผลที่ใหญ่สามารถมองเห็นได้
- ปุ่มกดขนาดใหญ่ เพื่อความชัดเจนในการมองเห็น
- สัญญาณเตือนต้องมีทั้งการสั่นสะเทือนและเสียงเตือนที่มากพอที่ใช้เจริงในสภาพแวดล้อมที่ต่างกัน
- ความจุของความจำต้องเพียงพอ อย่างน้อย 32 k bytes
- สามารถย้ายข้อมูลไปยังคอมพิวเตอร์ศูนย์กลาง
- อุปกรณ์เสริมสามารถใช้งานได้นานเพียงพอ
ประโยชน์ที่ได้รับ
สามารถเลือกอุปกรณ์ AT ให้เหมาะกับผู้ที่มีปัญหาด้านการเรียนรู้ความเข้าใจได้อย่างเหมาะสม
วิเคราะห์งานวิจัย
ขาดการวัดผลที่ชัดเจนระหว่างการรับรู้การเข้าใจในอุปกรณ์เสริมที่ได้นำมาให้กับผู้ที่มีปัญหาด้านการเรียนรู้ใช้

Assistive technology in elderly care

ชื่องานวิจัย/บทความ
Assistive technology in elderly care
ที่มา http://ageing.oxfordjournals.org/cgi/reprint/30/6/455.pdf
วัตถุประสงค์
เพื่อให้ทราบถึงความสำคัญของอุปกรณ์ AT กับความปลอดภัยของผู้สูงอายุ และการพัฒนาของอุปกรณ์ช่วยต่างๆ โดยค่าใช้จ่ายไม่มากได้แก่อุปกรณ์ Community alarm, Video-monitoring, Health monitors, Fall detectors, hip protectors, pressure mats, Door alerts, Dawn/dusk lights, Smoke alarms, Fire alarms, Cooker controls และ Electronic calendars/ specking clocksซึ่งใช้กับผู้สูงอายุเพื่อเพิ่มความปลอดภัย ประโยชน์ในการใช้งานของผู้สูงอายุและผู้ดูแล
กลุ่มตัวอย่าง
ผู้สูงอายุ ไม่ได้จำกัดเพศ อายุ หรือโรคประจำตัว ไม่ระบุจำนวน
ขั้นตอน
การใช้งานของแต่ละอุปกรณ์ดังต่อไปนี้
1. Community alarm คือ การปลุกเตือนที่ใช้โดยทั่วไป ซึ่งใช้งานมาอย่างแพร่หลายใน 40 ปีก่อน เหมาะกับผู้สูงอายุและผู้ที่เข้าถึงการติดต่อสื่อสารทางโทรศัพท์ได้ลำบาก โดยใช้การติดต่อสื่อสารผ่านทาง audio box 20 ปีต่อมา สามารถตั้งเวลาเตือนได้ เมื่อผู้ดูแลไม่อยู่บ้าน ปัจจุบัน สามารถเป็นการสื่อสารแบบ two-way speech connectionได้ในกรณีที่ผู้ดูแลไม่ว่าง
สามารถตั้งเวลาปลุกให้สามารถติดติ่ทางโทรศัพท์ได้ โดยสื่อสารผ่านทาง remote call –handling ได้ โดยพัฒนาเป็นจี้ หรือสร้อยข้อมือ โดยส่งสัญญาณคลื่นวิทยุ ในกรณีฉุกเฉินสามารถขอความช่วยเหลือจากทีมช่วยเหลือที่ดูแลผู้ป่วยตามบ้านได้ แต่บริการนี้จะได้ผลเมื่อได้ตกลงกับทีมฉุกเฉินไว้ก่อน และตัวผู้ใช้เองยังรู้สติพอที่จะกดปุ่มส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือได้
เครื่อง Community alarm นี้สามารถลดความกังวลและเพิ่มความอิสระในการให้ผู้สูงอายุอยู่บ้านตามลำพังได้ ในอนาคตเครื่องนี้จะพัฒนาไปถึงขั้น telecare systemต่อไป
2. Video-monitoring คือเครื่องที่พัฒนาของ การสื่อสาร video และ audio สามารถถ่ายทอดภาพและเสียงได้ทาง Ordinary telephone line ซึ่งพัฒนาเป็นการใช้กล้อง สามารถใช้ remote เลือกมุมที่ต้องการได้ ปรับมุมกว้าง มุมขึ้นลง และZoom ได้
3. Health monitors มีขนาดเล็ก พกพาง่ายใช้สำหรับการวัดอัตราการเต้นของหัวใจ อุณหภูมิของร่างกาย และการเคลื่อนไหว ลักษณะคล้ายนาฬิกาทั่วไป ใช้บันทึกขณะ ล้มเจ็บ อ่อนแรง หน้ามืด หรือเหตุการณ์ที่ผิดปกติ โดยการเตือนผ่านสัญญาณวิทยุเป็น multi-link(ประมาณ 45 cm.) เพื่อติดต่อกับ community centreและยังสามารถประยุกต์ใช้เป็น Fall monitor และยังใช้ alerting mechanism ในผู้ป่วยหนักเช่น ผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย
4. Fall detectors มีขนาดเล็กติดรอบเอวหรือรอบทรวงอกใช้บันทึกความเร่งและความสูงที่เปลี่ยนไป เพื่อลดจำนวนครังที่ล้มโดยมี3 ชนิด คือ 1. Tunstall 2. Tele-alarm และ 3.Technology in healthcare ซึ่งทั้ง 3 ชนิดนี้ วัดความเร่ง และความสูงที่ต่างกัน แต่ทั้ง 3 ชนิดนี้เป็นอุปกรณ์เตือนป้องกันการล้มเหมือนกัน แต่มีข้อจำกัดในผู้ที่มีปัญหาด้านการได้ยิน จะไม่ได้ยินเสียงเตือนป้องกันการล้ม
5. Hip protectors ออกแบบมาเป็นกางเกงชั้นใน อยู่บริเวณรอบ greater trochanter เพื่อป้องกันการกระดูกหัก ซึ่งผลิดมาสำหรับเพศและขนาดที่แตกต่าง ปัญหาที่พบคือความไม่สบายในการสวมใส่ และผู้ที่มีปัญหาในการควบคุมการขับถ่าย ซึ่งสามารถใช้งานได้นาน 6 เดือน
6. Pressure mats เพื่อลดแรงกดทับจากเตียงหรือเก้าอี้ สามารถควบคุมด้วยเสียงและการได้ยิน โดยออกแบบให้เหมาะกับแตกต่างด้านน้ำหนัก อายุ และชนิดที่นอนที่ต่างกัน เหมาะกับผู้ที่อยู่คนเดียว หรือพยาบาลดูแลผู้ป่วยที่มีปัญหาด้านการสื่อสาร โดยเฉพาะในเวลากลางคืนและยังช่วยป้องกันการล้มจากเปลี่ยนท่าทางอีกด้วย
7. Door alerts โดยมีสัญญาณติดที่บริเวณประตู เพื่อป้องกันผู้ป่วยเข้าออกเวลากลางคืน สามารถมีเสียงเตือนเวลามีคนเข้าออกโดยผ่านการมองจาก video-monitoring สามารถดูได้ไม่ว่าจะที่ตำแหน่งใดก็ตาม
8. Movement detectors ใช้รังสี infra-red เหมาะกับผู้ที่สูงอายุ ที่มีความเสี่ยงในการล้ม ซึ่งระบบจะเชื่อมต่อกับระบบแสงสว่าง โดยแสงจสว่างขึ้นเมื่อมีคนเข้าหรือออกจากพื้นที่ดังกล่าว
9. Dawn/dusk lights เหมาะกับผู้ที่ลุกมาเข้าห้องน้ำกลางดึก ซึ่งระดับแสงสว่างจะช่วยป้องกันการล้ม
10. Smoke alarms โดยเครื่องจะจับสัณญาณจากสิ่งที่มองเห็น และมองไม่เห็นโดยจะจับสัญญาณไปจากควัน
11. Fire alarms จับจากอุณหภูมิที่เปลี่ยนไป เหมาะกับพื้นที่ที่เสี่ยงไฟไหม้ เช่น ผู้ที่สูบบุหรี่ หรือผู้ที่ทำอาหาร
12. Cooker controls สามารถควบคุมแก๊สหุงต้มเมื่อเกิดอุณหภูมิที่สูงชึ้น และจะส่งข้อความอัตโนมัติไปยังศูนย์ควบคุม
13. Electronic calendars/ specking clocks ใช้บันทึกวันเวลา เหมาะกับผู้ที่มีปัญหาด้านความรู้ความเข้าใจ ในเรื่องของวัน เวลา
ผลการวิจัย
เป็นลักษณะ review โดยผู้จัดทำได้แบ่ง AT ที่ได้อ้างถึงนี้เป็น 3 ที่แตกต่างกัน
1. the retro-fit เครื่องมือแบบเดิม เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการสื่อสาร การส่งข้อมูล ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่ปรับปรุงให้ใช้ที่บ้าน เพื่อตรวจร่างกายและ ซักถามอาการ
2. unobtrusive sensors สัณญาณที่ติดตั้งที่บ้าน เพื่อปรับให้เหมาะกับพฤติกรรมที่แตกต่างกับของแต่ละบุคคล
3. smart homes เป็นการทำงานร่วมกันของสัญญาณจำนวนมาก สามารถตัดหรือเริ่มสัญญาณ ได้ตามการควบคุมของสภาพแวดล้อม ความสว่าง ความร้อน และการสั่นสะเทือน
ประโยชน์ที่ได้รับ
ทราบถึงอุปกรณ์ ที่ช่วยเรื่องคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในกรณี อยู่โดยลำพัง การใช้งานอย่างคร่าวๆ และการพัฒนาของอุปกรณ์ เพื่อให้ ตอบสนองความต้องการพื้นฐานในการดำรงชีวิตประจำวัน
วิเคราะห์งานวิจัย
อุปกรณ์ที่ได้ประดิษฐ์นั้นได้ช่วยเหลือการทำกิจกรรมบางอย่าง แต่ไม่ได้ออกแบบมาให้กับผู้สูงอายุทีมีข้อจำกัดที่ต่างกัน เช่นปัญหาด้านการมองเห็น การได้ยิน หรือการเข้าใจ ซึ่งเป็นข้อจำกัดพื้นฐานของผู้สูงอายุ ดังนั้น การออกแบบงานวิจัยนั้น อาจต้องทดสอบในกลุ่มผู้สูงอายุที่มีข้อจำกัดกลุ่มเดียวกัน แล้วทดสอบถึงการเข้าถึงอุปกรณ์ ได้จริงของอุปกรณ์นั้นๆ

Decrease of hypertonia after continuous passive motion treatment in individuals with spinal cord injury

ชื่องานวิจัย
Decrease of hypertonia after continuous passive motion treatment in individuals with spinal cord injury
แหล่งที่มา www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed
วัตถุประสงค์
ศึกษาผลของการกระตุ้นการเคลื่อนไหวของร่างกายโดยนอกเหนือการควบคุมของจิตใจ (reflex)รวมถึงภาวะเกร็งต้านของกล้ามเนื้อน่อง ในเฉพาะกลุ่มผู้พิการบาดเจ็บไขสันหลัง และผู้ไม่มีความพิการ โดยการใช้เครื่องช่วยขยับข้อเท้า(Continous passive motion)
กลุ่มตัวอย่าง
1. ผู้พิการบาดเจ็บไขสันหลังชนิดที่มีไขสันหลังตัดขาดทั้งหมด (complete)และเป็นมาแล้วมากกว่า 6 เดือน จำนวน 8 คน
2. ผู้ที่ไม่มีความพิการ 8 คน
ขั้นตอนการวิจัย
1. ในแต่ละกลุ่มจะได้การขยับข้อเท้าโดยเครื่อง Continous passive motion (CPM) เป็นเวลา 60 นาที
2. วัด H–reflex หรือ stretch–reflex ของกล้ามเนื้อน่อง (soleus muscle) ซึ่งควบคุมด้วยเส้นประสาท tibia ก่อนใช้เครื่อง Continous passive motion, หลังใช้ทันทีและหลังจากใช้ เครื่อง Continous passive motionไปแล้ว 10 นาที โดยใช้ modified Ashworth scale เป็นค่าบ่งชี้ความรุนแรงของการเกร็งต้านกล้ามเนื้อ
ผลการวิจัย
หลังจากใช้เครื่อง continuous passive motion ขยับข้อเท้า 60 นาที ในผู้พิการบาดเจ็บไขสันหลัง ให้ผลดังนี้
1. ก่อนใช้เครื่อง Continous passive motion กราฟ H-reflex ของกล้ามเนื้อน่องลดลง เป็น 77.46 ± 32.64%, P = 0.047
2. หลังใช้เครื่อง Continous passive motion ทันที กราฟ H-reflex ของกล้ามเนื้อน่องลดลง เป็น 51.76 ± 26.74%, P<0.0001
3. หลังจากใช้ เครื่อง Continous passive motionไปแล้ว 10 นาที กราฟ H-reflex ของกล้ามเนื้อน่อง ก็ยังคงลดลงอยู่
4. หลังจากใช้เครื่อง continuous passive motion ขยับข้อเท้า 60 นาที ค่า modified Ashworth scale ลดลงจาก 2 เป็น 1.25
5. ผลการลดลงของการเกร็งกล้ามเนื้อนานกว่าผลการลดลงของ H-reflex ในกล้ามเนื้อน่อง
ประโยชน์ที่ได้รับ
1. ทราบถึงประโยชน์ของการใช้เครื่องช่วยขยับข้อเท้า( Continous passive motion) ในการลดการกระตุ้นการเคลื่อนไหวของร่างกายโดยนอกการควบคุมของจิตใจ (reflex) รวมถึงภาวะเกร็งต้านของกล้ามเนื้อน่อง ในเฉพาะกลุ่มผู้พิการบาดเจ็บไขสันหลัง ชนิดที่มีไขสันหลังตัดขาดทั้งหมด (complete)
2. ทราบระยะการตอบสนองของผลของการลดภาวะเกร็งต้านโดยการใช้เครื่องช่วยขยับข้อเท้า (Continous passive motion) กรณีหลังการขยับข้อเท้าแล้วยังคงมีผลช่วยลดภาวะเกร็งต้านกล้ามเนื้อ
วิเคราะห์วิจารณ์
เป็นงานวิจัยที่ดี แสดงค่าความน่าเชื่อถือ (intraclass correlation coefficients, ICCs) ของการวัดผลก่อนและหลังการใช้เครื่องช่วยขยับข้อเท้า (Continous passive motion) อยู่ในระดับที่น่าเชื่อถือและในกลุ่มตัวอย่างมีการเปรียบเทียบผลระหว่างผู้พิการบาดเจ็บไขสันหลังกับผู้ไม่มีความพิการ งานวิจัยชิ้นนี้น่าจะเพิ่มจำนวนกลุ่มตัวอย่างให้มีปริมาณมากขึ้นเพื่อความน่าเชื่อถือของงานวิจัยมากขึ้น และน่าจะมีการทำงานวิจัยดูผลต่อเนื่องของระยะเวลาการตอบสนองต่อการลดภาวะเกร็งต้านโดยการใช้เครื่องช่วยขยับข้อเท้า (Continous passive motion) ว่ายังคงช่วยลดภาวะเกร็งต้านกล้ามเนื้อและลดการกระตุ้นการเคลื่อนไหวของร่างกายโดยนอกการควบคุมของจิตใจ (reflex) ได้นานเท่าไร